Szanowni Państwo!
Drodzy Czytelnicy!

Uprzejmie donoszę, że oddelegowałem się ostatnio (20-21 marca) na targi Fensterbau Frontale 2002 do Norymbergi i tym sposobem prosty członek redakcji awansował na prostego zagranicznego korespondenta naszego pisma. Podzielę się więc z Państwem moimi wrażeniami z tej imprezy, która od lat uchodzi za najważniejszą w Europie w naszej branży. Wrażenie pierwsze: duży ruch w pawilonach i na stoiskach – czyli goście dopisali. Co bardziej złośliwi moi niemieccy znajomi twierdzą, że powodem tego jest brak zamówień i wszyscy mają dużo wolnego. Mogą więc spokojne odwiedzać targi, popijać kawkę lub coś mocniejszego, ponarzekać na kryzys. Poza tym biedy raczej nie widać i chwała Bogu. Lepiej jednak mieć bogatych, niż biednych sąsiadów.
Wrażenie drugie: do naszej branży starych poczciwych zawiasów wkracza automatyka: migające diody i silniki elektryczne otwierające-zamykające okna i drzwi, sterowane za pomocą pilotów, chipów, kart itp. Po prostu eden, raj i dolce far niente... Patrząc na to oczami naszego klienta, który wymienia dwa lub trzy okna w bloku po długim okresie oszczędzania, potrzebuje on tych cudów techniki jak żaba parasola. Przełomowych i rewolucyjnych idei w naszej branży nie znalazłem. Wszyscy podążają mniej więcej tą samą drogą, podglądając się wzajemnie. Jedyna jaskółka, która jednak wiosny nie czyni, choć była nowym pomysłem na okno, to eksponat pokazany na stoisku naszej macierzystej firmy Winkhaus Technik. Było to okno, w którym szyba zespolona chowa się w profil skrzydła. Powstaje wtedy około trzycentymetrowa szczelina pomiędzy szybą a profilem, przez którą następuje wietrzenie pomieszczenia. Funkcja ta zastępuje uchylenie skrzydła, a całość sterowana jest elektrycznie bądź mechanicznie. Prototyp ten szerzej opisujemy na stronie 8 naszej gazety.
 

 
Wasz zagraniczny korespondent
Marek Stuchły